Суб. дец 3rd, 2022

Paljansko kulturno ljeto

Političke promjene u našoj državi se nastavljaju. U tim okolnostima se sve više razmatraju različiti modeli organizovanja za snabdijevanje vodom i kanalisanje, koji su do sada funkcionisali kao javna preduzeća u vlasništvu države.

 

Savremeni trend u ovoj oblasti je mnogo veće racionalno investiranje, da bi se higijensko-zdravstveni uslovi poboljšali. Rezolucije koje su 2010. donijele Generalna skupština i Savjet za ljudska prava Ujedinjenih nacija priznaju vodu i kanalizaciju kao osnovno ljudsko pravo (HRWS), što predstavlja značajan korak naprijed u uspostavljanju univerzalnog pristupa vodi i kanalizaciji. Sada je potrebno odrediti kako se u praksi može primjeniti princip “voda i kanalizacija za sve”.

 

Značajan napredak ostvaren je time što je u Milenijumskim razvojnim ciljevima (MDGs) određeno da do 2015. godine treba prepoloviti broj ljudi koji nemaju pristup zdravoj pijaćoj vodi i savremenoj kanalizaciji, ali ta inicijativa je istovremeno pokazala i razmjere ovog zadatka i poteškoće pravilnog definisanja.

 

 

Šta se podrazumijeva pod sigurnim i prihvatljivim kvalitetom pijaće vode?

 

Krajnji cilj je da voda u cjelini ispuni standarde koji se zasnivaju na vrijednostima iz Uputstva Svjetske zdravstvene organizacije. Da bi voda bila zdrava ona treba da bude oslobođena od patogena i ne smije da sadrži toksične sastojke. Rješenjem ovog Programa naša društva ispunjavaju osnovni zadatak za koja su formirana.

 

U vezi sa kontinuiranim izlivanjem kanalizacije iz cijevi na Jahorini u Bistricu, bitno je istaći da postoji ogroman problem sa nedostajućom kanalizacionom infrastrukturom na Jahorini usljed velike gradnje, a koju ne prati izgradnja kanalizacionog sistema, te se tako već sa Jahorie, dijela koji pripada opštini Trnovo, kanalizacija izliva prema izvorištu Tilava, gdje je primjećeno zagađenje vodotokova materijama organskog porijekla, tj. fekalna kanalizacija.

 

Da li je za nove objekte na Jahorini rješeno pitanje kanalizacije?

 

Isti slučaj je primjećen na Dvorištima i samoj Jahorini gdje se brojni građani žale na prisustvo kanalizacije, te se može konstatovati da opština Pale (i pored nekih strateških dokumenata) i preduzeće vodovod i kanalizacija nisu uspjeli da turistima i građanima pruže usluge zdrave životne sredine, tla i vodotokova, zbog čega treba da snose odgovornost.

 

Hoće li problem sa izlivanjem kanalizacije ugroziti sportska takmičenja?

 

Sva priča i saopštenja pomenutih o tome da je sve u najboljem redu i da stanovnici piju zdravu prirodnu vodu pada kada se vide slike izlijevanja kanalizacije u rijeke.

 

 

 

Postavlja se pitanje zašto i po čijem nalogu lokalno javno preduzeće “Vodovod i kanalizacija”, čiji je posao zahvatanje, transport, distribucija vode i odvodnja otpadnih voda nije radilo svoj posao, ili bar potražilo pomoć opštine, Vlade Republike Srpske, kao i republičkog preduzeća “Vode Srpske” koja mogu da pomognu finansijski u rješavanju ovih već sada nagomilanih problema koji postaju ogroman teret za opštinu Pale, jer i  kanalizacija u Palama i okolnim naseljima sliva u rijeke što je i sam direktor Kojić Dejan otvoreno priznao, ali ništa konkretno po tom pitanju nije učinio kako bi taj problem bio riješen.

 

O kakvom razvoju turizma i ekologiji onda može biti govora ako za sve ove godine nisu uspjeli da se pozabave ključnim pitanjem izgradnje fekalnih kolektora i odvođenja kanalizacije iz rijeka kako ne bi zagađivali vodu i zemljište? Kakvu ocjenu zaslužuje njihov rad?!

 

Da li smo nekada čuli da se bave kvalitetom usluga, da li angažuju stručnjake i ulažu sredstva kako bi ovi akutni problemi bili rješeni?

 

 

Bitno je istaći da je preduzeće “Vodovod i kanalizacija” Pale bilo član udruženja vodovoda Republike Srpske, koje okuplja stručnjake, organizuje različite događaje savjetodavno stručnog karaktera, razmjenjuje iskustva i znanja, kao i vođenje dijaloga o organizacionim, ekonomskim i tehničkim problemima u oblasti upravljanja u preduzećima vodovoda i kanalizacije. Cilj je da se doprinese boljem i bržem rješavanju problema u vodnom sektoru i uzajamnom razumijevanju i podršci na nivou struke u regionu. Ali paljanski direktor Kojić Dejan je smatrao da paljansko preduzeće ne treba biti član, ne trebaju iskustva, znanja, savjeti i dijalog, što samo po sebi u startu lišava Pale stručnom pristupu i definisanju modela za rješavanje ovih velikih problema na Palama. Vjerovatno direktor najbolje zna.

 

S obzirom da se nalazi na listi za poslanika ispred DEMOS-a, direktor vjerovatno obilazi razne događaje i gradove sa službenim automobilom, pa nema vremena za probleme građana Pala koji grcaju u kanalizaciji. Osim toga, umjesto sa lica mjesta kao nadležno i odgovorno lice, saopštenja izdaje iz inostranstva.

 

Da li Pale idu unazad infrastrukturno, planski i strateški najbolje će pokazati vrijeme, a lokalni “lideri” kao da čine sve u tom pravcu.

 

Pismo čitaoca

 

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *