Суб. дец 3rd, 2022

Vojkovići: “4. avgust- Da se ne zaboravi”, a zaboravili smo…

Na današnji dan osim sjećanja na vojnu akciju “Oluja” u Hrvatskoj, obilježava se dan sjećanja na odbranu malih naselja u okolini Sarajeva- Vojkovića, Grlice i Krupca.

Tog 4. avgusta 1992. godine kada je tokom napada neprijateljska vojska stigla čak do prvih kuća u Grlici i dijelu brda Naklo, zahvaljujući hrabrim borcima koji su ustali da brane svoja vijekovna ognjišta i kuće svojih porodica, Vojkovići su odbranjeni. Tokom napada život je izgubilo sedam vojnika VRS, a ukupno, tokom ratnih dejstava, ova mala naselja podnijela su velike žrtve izgubivši 218 boraca, preko 700 ih je ranjenih, a bilo je i oko 40 civilnih žrtava rata.

Danas, u Vojkovićima na obilježavanju “4. avgusta- Da se ne zaboravi”, još manje ljudi nego ukupno onih kojim se davao pomen ispred spomen kapele u Vojkovićima.

Iako je zvanični razlog okupljanja manjeg broja ljudi koji su došli da odaju pomen žrtvama rata trenutna epidemiološka situacija, ruku na srce, slično je svake godine. Gdje su, prije svega, porodice poginulih boraca, a onda i ostali građani Vojkovića, Grlice i Krupca kojih, prema popisu stanovništva iz 2013. godine, ima oko 5 400? 

Zvaničnika koji su ispred boračkih organizacija, opštine i grada položili vijence i cvijeće nastradalim borcima tokom odbrambeno- otadžbinskog rata sa ovog područja, bilo je više nego ostalih građana. Mi smo krivi!

Ispred Mjesne boračke organizacije Vojkovići, Grlica i Krupac Saša Škobo nam je rekao da se ova manifestacija ove godine obilježava skromnije zbog virusa korona, i da se nada da će iduće godine nastaviti se planiranim aktivnostima uključujući i organizaciju sportskih aktivnosti. Škobo priznaje da je evidentno da se značaj “4. avgusta” polako zaboravlja, napominjući da je iz ove organizacije postojala inicijativa da se barem jednom godišnje održi školski čas u osnovnoj školi kojim bi se djeca upoznala sa istorijom svoga naselja, međutim, kako kaže, nisu naišli na odobravanje nadležnog ministarstva u Vladi Republike Srpske.

Od manjeg broja ljudi, u odnosu na broj stanovnika koji se okupio danas u Vojkovićima, čak dva kandidata za načelnika Istočne Ilidže na predstojećim lokalnim izborima. Kako nalaže red pitali smo aktuelnog načelnika opštine Marinka Božovića, takođe iz Vojkovića, kako kometariše to što su ljudi iz ovog naselja skoro zaboravili jedan od najznačajnijih datuma u istoriji svoga mjesta.

Problem je to što su ljudi razočarani u državu i sistem, i nisu zadovoljni koliko im država vraća za najveću žrtvu koju su oni dali za državu, a to su životi njihovih najmilijih”, mišljenje je aktuelnog načelnika.

I ovo uopšte nije pitanje rata i kulture sjećanja, žrtava je bilo na svim stranama, važno je gajiti kulturu suživota i pomirenja, pitanje je kakvi smo to ljudi postali? Jaki na riječima, slabi na djelima. Puna usta patriotizma, malo stvarne ljubavi prema svom narodu.

Tokom današnjeg razgovora sa prosječnim stanovnicima čula sam izjave tipa: ”Ne želim da odem tamo, tamo su ljudi iz neke druge partije”. Pa zašto se u svemu dijelite? Ne idete da se poklonite partiji već žrtvama. Zašto ne pričate svojoj djeci? Da li će ova manifestacija za par godina biti potpuno zaboravljena i svedena na vijest u medijima? Zašto je lični interes nadvladao opšti? 

Izdali smo one zbog kojih sada živimo u slobodi. Kolektivna amnezija vijekovima. Da su ovi koji su ginuli znali za šta ginu danas, 25 godina poslije rata, sigurna sam da bi se zapitali vrijedi li žrtva.

Autor: Sanja Vasković

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *