21/02/2024

Priča o plovidbi jednog broda, koji nosi ime jednog grada- Banjaluke

Priča o prvoj plovidbi jednog broda, koji nosi ime jednog grada, koji nema svoju luku, ali se ipak “preziva” tako… I o jednoj luci na Jadranu koja je 1968. na veoma dirljiv način ispratila ovaj brod na njegovo prvo putovanje…

Vjerovatno jeste, a možda i niste, čuli priču o velikom teretnom brodu koji se zvao “Banjaluka”, a koji je porinut u more 1968. godine. Pravi razlog zašto je ova grdosija, nosivosti 26.000 tona, nazvana upravo tako – ne znamo, ali znamo da je “kuma” brodu bila supruga tadašnjeg predsjednika Skupštine opštine Banjaluka, koja je zajedno sa delegacijom iz grada na Vrbasu posjetila Dubrovnik uoči prve plovidbe ovog broda za Ameriku.

Posjetioci iz Banjaluke, poput svih čestitih gostiju, u Dubrovnik nisu otišli praznih ruku, već su domaćinima ponijeli vrijedne poklone, a ni Dubrovčani im nisu ostali dužni – lijepo su ih dočekali, napojili i nahranili.

Toplu priču, koja oslikava neko, reklo bi se ljepše vrijeme, objavio je Banjalučki “Glas” 17. juna 1968. godine.

“Prošle nedjelje u Dubrovniku je održana svečanost na kojoj je Dragutin Betner, predsjednik Radničkog savjeta preduzeća ‘Atlantska plovidba’ predao na upravljanje kapetanu Vjekoslavu Brninu supermoderni trgovački brod ‘Banjaluka’, kome je po običaju kumovala Fikreta Babić, supruga predsjednika Skupštine opštine Banjaluka – Živka Babića. U delegaciji, koja je posjetila brod, nalazili su se još i drugovi Drago Mažar i Tasim Mešinović, narodni poslanici, i Fikret Džankić, predsjednik Opštinske konferencije SSRN”, piše “Glas”.

U nastavku, list objašnjava da je brod “Banjaluka” snabdjeven najmodernijom opremom za upravljanje i navigaciju – radarom, automatskim pilotom, kao i sistemom elektronske kontrole svih važnijih radnih mjesta na brodu:

“Time je i objašnjena činjenica da brod ima relativno malu posadu, svega 33 čovjeka, koji kontrolišu grdosiju koja je u stanju u jednom turnusu – do najudaljenijih luka svijeta – da preveze oko 26.000 tona tereta”.

Brod “Banjaluka” sagrađen je u brodogradilištu u Trstu, a dubrovačka “Atlantska plovidba” platila ga je Italijanima pet milijardi tadašnjih “starih” dinara, uz ubjeđenje da je to odlična investicija koja će se veoma brzo otplatiti. Naime, brod je bio snabdjeven sistemom brodskih dizalica koje su omogućavale utovar i istovar tereta i u lukama koje nemaju vlastite istovarne rampe, pa je zbog toga mogao da primi teret za prevoz po cijeni koja je za 10 odsto bila niža od one koju su nudile slične plovne jedinice.

List u nastavku opisuje da je za sve one koji su prisustvovali odlasku broda “Banjaluka” na njegovo prvo putovanje poseban doživljaj predstavljao sam ispraćaj, koji je bio veoma dirljiv.

“Pošto su članovi delegacije iz Banjaluke predali poklone komandantu broda Vjekoslavu Brninu – sliku akademskog slikara Božidara Nikolića, album fotografija grada, televizor fabrike ‘Rudi Čajavec’ i kolekcije proizvoda Tvornice duhana i ‘Bosanke’ – brod ‘Banjaluka’ je napravio počasni krug duž Dubrovačke obale. I dok su njegove sirene pozdravljale grad – u hiljadama kuća svjetla su se palila i gasila. Tako je lijepi Dubrovnik ispraćao svoj brod na prvo putovanje do Sjeverne Amerike, odnosno Meksičkog zaliva gdje treba da preuzme tovar žita za Japan, piše “Glas” 1968. godine.

IZVOR: Mondo

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *